Opis | Mapa | Galeria zdjęć Labskeho dolu

     Labský důl (1000 -1350m npm.) czyli Dolina Łaby znajduje się po czeskiej stronie Krakonoszy ok. 1km na południe od Łabskiego Szczytu (1472 m npm.). Mająca opodal swe źódło rzeka Łaba utworzyła tu chyba najpiękniejszą wysokogórską dolinę rzeczną w Krakonoszach, która charakteryzuje się dużym nastromieniem zboczy i głębokością dochodzącą do 250m. Rozpoczyna się wysokim na 20m wodospadem (Labský vodopad) by następnie przejść w zrazu wąską i płytką, potem szeroką i głęboką dolinę składającą się z kilku charakterystycznych formacji - kolejno z północnego zachodu na południowy wschód: Labská rokle (Łabskie skały), Navorská jáma(Naworski kocioł), Pančavská jáma(Kocioł Panczawy z 200m wodospadem), Krakonošova hlava(Głowa Krakonosza), Harrachova jáma (Kocioł harrachowa). Od południowego wschodu Labský důl zamknięty jest wysoką na 1411m npm górą zwaną Krakonoszem (Krkonoš). Z trudem można uwierzyć, że tak mała i wijąca się tutaj serpentynkami Łaba (tylko 1,5m szerokości i 1m głębokości) utworzyła tak wielką dolinę. Jak Śnieżne kotły, tak i Labský důl jest pochodzenia lodowcowego i to właśnie lodowiec onegdaj sprawił, że powstał i dziś zachwyca różnorodnością i wielkością formy.

     Poważnym gwałtem na okolicznościach przyrody jest natomiast wybudowane w czasach socjalizmu, na skraju doliny, tuż przy wodospadzie Łaby niby-schronisko zwane Łabską budą. Jest to żelbetowy moloch typu blokowego przytłaczający niezgrabnością całą okolicę, który w dodatku nigdy nie był czynny dla turystów, a na domiar złego od czeskiej strony prowadzi doń droga z bitumiczną nawierzchnią. Co robili ekolodzy, gdy budowano coś tak obrzydliwego i naturze wbrew?

    O historii wspinaczki w tym rejonie niewiele wiemy, a to głównie z powodu braku znajomości języka gospodarzy jak i trudnościami z dotarciem do źródeł - mówiąc krótko: nikomu aż tak bardzo się nie chciało. Zresztą tutaj także nie wolno się wspinać więc lepiej siedzieć cicho...  Dotarliśmy jednak do pewnych materiałów, z których wynika, że podobnie jak po polskiej stronie Krakonoszy wspinacze w tym rejonie wymarli na tajemniczą chorobę, a znaleziska wskazują  jako ostatnią epokę sztucznych ułatwień i haka bitego, czyli lata 80 XXw.

    Nasza przygoda z labskim rozpoczęła się pod koniec zeszłego wieku, kiedy to zupełnie przypadkowo odkryliśmy jego walory dla wspinaczki lodowej z klasycznym już lodospadem Krakonosz(III WI 4/5, 60m) na czele. Oprócz tego w labskim znajduje się Głowa Krakonosza - chyba najpiękniejsza i najtrudniejsza ściana w Krakonoszach. Wspaniałych miejsc do uprawiania wspinaczki lodowej, mixtowej jest tu więcej niż w pozostałyh częściach Krakonoszy razem wziętych, a miłośnicy ski alpinizmu też znajdą tu coś dla siebie.
    Celowo nie publikujemy tutaj schematów dróg wspinaczkowych i nie umieszczamy innych informacji, ponieważ uważamy, że tak będzie bezpieczniej dla labskiego i dla nas chcących nadal cieszyć się tutejszym wspinaniem.

© 2002 Krakus